เมดูซ่า

ในตำนานของภาษากรีก เมดูซ่านั้นเป็นลูกของฟอซีสแล้วก็ซีโต เป็นน้องคนสุดท้องของ สเธโน่ ยูริอารี

พวกนางเป็นเทวดาสตรีที่ถือสิทธิ์พรหมจรรย์แล้วก็บูชาเทวดาอาเธน่า นางงามที่๓ไม่สติปัญญาแล้วก็ยุทธวิธีสำหรับการรบ ซึ่งอเธน่าได้อิจฉาริษยาเมดูซ่าเรื่องความสวยงามความสวยงามโดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นผมของเมดูซ่า ความสวยสดงดงามของเมดูซ่าได้ต้องตาต้องใจเทวดาโพไซดอน เทวดาที่ทะเล ในวันหนึ่ง เทวดาไซดอนได้ลักลอบเข้าไปในวิหารเพื่อจะกระทำการข่มขืนกระทำชำเราเมดูซ่า เมื่อเรื่องไปถึงหูของอาเธน่า เนื่องจากอาเธน่าแต่เดิมเกลียดชังรวมทั้งริษยาเมดูซ่าอยู่แล้ว อาเธน่าก็เลยไม่ชอบใจ ยิ่งเป็นในวิหารซึ่งเป็นสถามที่ต้องห้ามสำหรับเหล่าชาย แต่ว่าเนื่องแต่โพไซดอนเป็นเทวดาผู้อาจจะความอมตะ เขาก็เลยรอดตัว แม้กระนั้นบาปนั้นตกมาอยู่ที่เมดูซ่า อเธน่าได้สาปให้เมดูซ่านั้น แปลงเป็นครึ่งคนครึ่งงู แล้วก็ผมของนางที่งดงามราวกับเส้นไหมแปลงเป็นงูนับไม่ถ้วนแล้วก็หากว่าคนใดจ้องมองในหน้าและก็ดวงตาของนางนั้นจะแปลงเป็นหิน เมดูซ่าทั้งยังรังเกียจ อีกทั้งรู้สึกอกน้อยใจ ทั้งยังเศร้าใจ รวมทั้งน้อยอกน้อยใจในความไม่ยุติธรรมถึงแม้ว่าคุณก็มิได้ทำผิดอะไร รวมทั้งได้สร้างวิหารให้เมดูซ่าในทะเลทรายเพื่อนางอยู่เพียงลำพังและก็อยู่กับความลำบากยาก แล้วก็ห้ามสตรีคนใดกันเข้าไปในวิหารของนางเพื่อเป็นการป้องกันและไม่ให้เมดูซ่ารังควานตรีร่วมกันเอง โดยที่ สเธโน่แล้วก็ยูริอารี ญาติของเมดูซ่า ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างนางด้วยนั้น โดนคำแช่งเข้าไปด้วย โดยพวกนางจะมีความรู้และมีความเข้าใจที่ไม่เหมือนกัน สเธโน่จะมีความเป็นอมตะทรงประสิทธิภาพ แล้วก็ยูริอารีจะมีความรู้ความสามารถเดียวกันกับสเธโน่แม้กระนั้นไม่มีความสามารถทำให้คนเปลี่ยนเป็นหินได้ราวกับเมดูซ่า แม้กระนั้นเพิ่มความกระชุ่มกระชวยรวดเร็วมา วีรบุรุษเพอร์สิอุสได้เป็นผู้ฆ่าเมดูซ่า โดยใช้กระบี่ที่อาเธน่าประทานให้ ตัดศรีษะของเมดูซ่า แล้วต่อจากนั้นเมดูซ่าก็สิ้นชีวิตลง ถือว่าเป็นอสูรกายที่มีความน่าเวทนาแล้วก็น่าสงสารที่สุด ชาวภาษากรีกเช้าใจกันว่าเส้นผมของเมดูซ่า สามารถคุ้มครองป้องกันการทำร้ายร่างกายของภูติผีได้อย่างดีเยี่ยม คราวหลังนั้น เพอร์สิอุสได้นำหัวของเมดูซ่ามามอบแก่สาวงามอาเธน่า อาเธน่าได้นำพาเพกาซัสไปยังยอดดอยโอลิมปัสซึ่งเป็นสถามบ้านพักของเหล่าเทพโอลิมเปียและก็มอบให้อยู่สำหรับในการดูแลของนางฟ้าไม่วส์ทั้งยังเก้าองค์ซึ่งเป็นเหล่าเทพบุตรีผู้ดลบันดาลให้ความสร้างสรรค์แก่ศิลป์ทั้งผองทั้งปวง เพกาซัสเป็นม้าที่องอาจกระปรี้กระเปร่า ไม่ยินยอมให้คนใดกันแน่ขี่หรือสัมผัส มีแต่ว่านางฟ้าไม่วส์แค่นั้นที่ใกล้ได้

Author: Luis Murray